Εμείς οι εργαζόμενοι/ες στο ΕΚΕΤΑ, όπως και οι υπόλοιποι/ες εργαζόμενοι/ες, αντιμετωπίζουμε μια σειρά ζητημάτων, τα οποία κατά βάση σχετίζονται με τις καθημερινές συνθήκες εργασίας και με θεμελιώδη εργασιακά δικαιώματα, όπως είναι οι άδειες, το ωράριο, ο μισθός, καθώς επίσης και η ανασφάλεια που απορρέει από τις ελαστικές σχέσεις εργασίας που κυριαρχούν. Για αυτούς τους λόγους πήραμε την πρωτοβουλία να συγκροτήσουμε μία συνέλευση-επιτροπή για να συζητήσουμε για όλα τα παραπάνω και να δράσουμε για την επίλυσή τους.
Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά το δικό μας εργασιακό καθεστώς, κατά πλειοψηφία απασχολούμαστε με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών (ΔΠΥ), κοινώς «μπλοκάκι». Το ΔΠΥ αποκρύπτει την εξαρτημένη εργασία, εμφανίζοντας μας σαν «συνεργάτες» και κατ’ επέκταση στερώντας μας μία σειρά δικαιωμάτων που είναι κατοχυρωμένα σε μια εξαρτημένη σύμβαση εργασίας.
Ειδικότερα, το «μπλοκάκι» δεν κατοχυρώνει:
· Άδειες (ετήσιες, αναρρωτικές, εγκυμοσύνης/μητρότητας, γονικές, γάμου κλπ.). Οι ετήσιες άδειες, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, δίνονται υποχρεωτικά κυρίως τον Αύγουστο και, ελάχιστες μέρες, τα Χριστούγεννα χωρίς να υπάρχει δυνατότητα αλλαγής των ημερών και της κατανομής τους. Επιπλέον, όσον αφορά στο σύνολο των αδειών, ο/η κάθε εργαζόμενος/η δε λαμβάνει επίσημη ενημέρωση για τον ακριβή αριθμό ημερών που δικαιούται και η ενημέρωση γίνεται πάντα «άτυπα» σε συνεννόηση με τον/την κάθε υπεύθυνο/η λίγες μέρες πριν, χωρίς δυνατότητα προγραμματισμού. Το ζήτημα των αδειών επαφίεται στην «καλή προαίρεση» του/της εκάστοτε υπεύθυνου/ης και στη σχέση του με τον/την εργαζόμενο.
· Δικαίωμα στην απεργία. Το ότι εμφανιζόμαστε ως «συνεργάτες» και όχι ως εργαζόμενοι/ες που έχουν εξαρτημένη σχέση εργασίας, πολλές φορές δίνει το δικαίωμα στον/στην εκάστοτε υπεύθυνο/η να μην αναγνωρίζει το δικαιωμά μας για συμμετοχή στην απεργία, οδηγώντας είτε να φαίνεται ότι μας κάνουν «χάρη», είτε να δεχόμαστε αρνητικές συμπεριφορές για την επιλογή μας να απεργήσουμε.
· Επίδομα ανεργίας ή αποζημίωση απόλυσης. Ένας εργαζόμενος μπορεί να δουλεύει αρκετά χρόνια στο ΕΚΕΤΑ με ΔΠΥ κι όταν απολυθεί να μην έχει κανένα δικαίωμα σε ταμείο ανεργίας ή αποζημίωση.
· Επιδόματα εορτών (δώρο Χριστουγέννων, Πάσχα) και επίδομα αδείας. Δεν κατοχυρώνεται ο 13ος και ο 14ος μισθός. Η επιστροφή φόρου από την παρακράτηση δεν ισοδυναμεί με το ποσό που θα λάμβανε κάποιος/α εργαζόμενος/η από τα αντίστοιχα επιδόματα.
· Υπερωρίες. Σε περιόδους φόρτου εργασίας (για παράδοση κάποιου παραδοτέου, πρότασης ή επιστημονικής εργασίας), ο/η εργαζόμενος/η δεν πληρώνεται έξτρα για τις ώρες που δουλεύει πέρα από το ωράριό του.
· Μισθολογικές αυξήσεις. Οι ατομικές συμβάσεις (έργου) που υπογράφουμε, δίνουν τη δυνατότητα στη Διοίκηση να διαπραγματεύεται τους όρους εργασίας χωρίς όριο προς τα κάτω, διαμορφώνοντας όλο και χειρότερες μισθολογικές συνθήκες για τους νέους εργαζόμενους του ΕΚΕΤΑ. Πιο συγκεκριμένα,προσλαμβανεται εξειδικευμένο προσωπικό στο οποίο ανατίθεται μεγάλος φόρτος εργασίας με μισθό ο οποίος δεν φτάνει για να καλύψει το κόστος ζωής. Επιπλέον, οι μισθολογικές αυξήσεις είναι ζήτημα που επαφίεται στην καλή σχέση με τον εκάστοτε υπεύθυνο, αντί να σχετίζονται με την προϋπηρεσία και τον όγκο δουλειάς.
Σε συνδυασμό με ότι απορρέει από το ΔΠΥ, οι συμβάσεις που υπογράφουμε είναι συνήθως 6μηνης διάρκειας με αποτέλεσμα να διαμορφώνεται ένα καθεστώς ανασφάλειας για τη συνέχιση της δουλειάς μας, η οποία για άλλη μια φορά εξαρτάται από τη σχέση μας με τον/την υπεύθυνο/η, από τη διαθεσιμότητα των ερευνητικών προγραμμάτων ή και από το αν έχουμε «διάθεση» να μάθουμε εκ νέου κάτι καινούριο.
Σε κοινή μοίρα είναι και το διοικητικό προσωπικό, οι οποίοι μπορεί να μην απασχολούνται με ΔΠΥ αλλά βρίσκονται σε αντιστοιχο καθεστώς ανασφάλειας λόγω των συμβάσεων ορισμένου χρόνου.
Επιπλέον, πενιχρές είναι συχνά οι παροχές εξοπλισμού, που είναι απαραίτητος για τη διεκπεραίωση της δουλειάς μας. Συγκεκριμένα, ανά περιπτώσεις και σε κάποια ινστιτούτα, αγοράζουμε με προσωπικά έξοδα τα ακουστικά/μικρόφωνο/κάμερα που είναι βασικά προαπαιτούμενα για τις τηλεδιασκέψεις, εξωτερικούς σκληρούς δίσκους για backup του Η/Υ μας, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις σε συναδέλφους μας δεν παρέχεται καθόλου υπολογιστής, αναγκάζοντάς τους/τες να εργάζονται από το προσωπικό τους laptop. Τέτοια περιστατικά αυξήθηκαν την περίοδο της τηλεργασίας με αρκετούς/ες συναδέλφους να μην έχουν δικό τους γραφείο, ή να το μοιράζονται με άλλους/ες συναδέλφους εναλλάξ. Επιπλέον, η τηλεργασία εντείνει την απομόνωση των εργαζομένων και το ξεχείλωμα του ωραρίου μας.
Παράλληλα, δεν είναι και λίγες οι φορές, που ως εργαζόμενοι/ες έχουμε έρθει αντιμέτωποι/ες με αυθαιρεσίες και εκφοβιστικές συμπεριφορές από μέρους των υπευθύνων . Επιπλέον, σύνηθες φαινόμενο αποτελεί η έλλειψη συνεννόησης μεταξύ διαφόρων προϊσταμένων όταν κάποιος εργάζεται σε πολλά προγράμματα, με αποτέλεσμα την εντατικοποίηση της εργασίας χωρίς να μπορούμε να βρούμε το δίκιο μας.
Πέρα όμως από τα ζητήματα που αφορούν άμεσα το χώρο εργασίας μας, επηρεαζόμαστε και από τις γενικές εξελίξεις όπως όλοι οι εργαζόμενοι/ες. Πιο συγκεκριμένα, η ψήφιση του νόμου Χατζηδάκη που καταργεί επίσημα το 8ωρο, θεσπίζει την «πληρωμή» των υπερωριών με ρεπό και καθιερώνει την ατομική διευθέτηση του χρόνου εργασίας, πρόκειται να χειροτερέψει την εργασιακή μας καθημερινότητα όταν ήδη δουλεύουμε παραπάνω από τις ώρες που υπογράφουμε στις συμβάσεις μας. Επίσης, δεν είναι τυχαίο ότι μαζί με το χτύπημα στο ωράριο υπάρχει και η άλλη πλευρά του νόμου, η οποία στοχοποιεί τα μέσα πάλης των εργαζομένων και ειδικότερα αυτό της απεργίας. Και όλα αυτά σε μια καθημερινότητα όπου το κόστος ζωής αυξάνεται κάθε μέρα με το νέο κύμα ακρίβειας σε ενέργεια, καύσιμα και σε είδη πρώτης ανάγκης, ενώ ο μισθός μας παραμένει σταθερός.
Απέναντι στις ελαστικές σχέσεις εργασίας και στην αβεβαιότητα του ΔΠΥ και των σύντομων συμβάσεων, πρέπει να απαντήσουμε συλλογικά ως εργαζόμενοι κόντρα στον ατομικό δρόμο. Να συζητήσουμε και να οργανωθούμε με τους/τις συναδέλφους μας στον χώρο δουλειάς μας και να διεκδικήσουμε μόνιμη και σταθερή δουλειά με εργασιακά δικαιώματα.
ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΑΜΕΣΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΠΑΛΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΩΝ ΟΡΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ:
· Συμβάσεις αορίστου χρόνου χωρίς μειώσεις στους μισθούς.
· Κατάργηση του ΔΠΥ.
· Καμία καταπάτηση του ωραρίου (5ήμερο, 8ωρο), όχι στις απλήρωτες υπερωρίες. Όχι δουλειά το Σαββατοκύριακο.
· Πάλη για την κατάκτηση και διεύρυνση του ελεύθερου χρόνου.
· Αυξήσεις στους μισθούς, που να καλύπτουν τις αυξήσεις στα είδη πρώτης ανάγκης.
· Πλήρεις άδειες καθώς και εξασφάλιση ταμείου ανεργίας κι αποζημίωσης για όλους/ες τους/τις εργαζόμενους/ες, ανεξάρτητα από τη σύμβαση απασχόλησης τους.
· Όχι στην αξιοποίηση της τηλεργασίας ως μέσο επιβολής αντιδραστικών σχέσεων εργασίας (υπερωρίες – εργασία το Σαββατοκύριακο) και απομόνωσης των εργαζομένων.
· Ανατροπή του νόμου Χατζηδάκη.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου