Ρωταν τι παίζει με μας και με ποιους ειμαστε

 Οι εργαζόμενοι/ες στο ΕΚΕΤΑ, όπως και οι υπόλοιποι/ες εργαζόμενοι/ες, αντιμετωπίζουμε μια σειρά ζητημάτων, τα οποία κατά βάση σχετίζονται με τις καθημερινές συνθήκες εργασίας και με θεμελιώδη εργασιακά δικαιώματα, όπως είναι οι άδειες, το ωράριο, ο μισθός, καθώς επίσης και η ανασφάλεια που απορρέει από τις ελαστικές σχέσεις εργασίας που κυριαρχούν. Για αυτούς τους λόγους, κάποιοι και κάποιες από μας,  πήραμε την πρωτοβουλία να συγκροτήσουμε μία ομάδα στα πλαίσια της οποίας συζητάμε για αυτά τα ζητήματα και τις όποιες εξελίξεις, ενημερώνουμε τους/τις συναδέλφους, και δρούμε συλλογικά διεκδικώντας τα δικαιώματά μας. Οι αποφάσεις μας παίρνονται μέσα από συνελεύσεις στις οποίες μπορεί να συμμετάσχει ισότιμα οποιοδήποτε άτομο εργάζεται στο ίδρυμα και δεν έχει θέση προϊσταμένου-υπευθύνου.

Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά το δικό μας εργασιακό καθεστώς, κατά πλειοψηφία απασχολούμαστε με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών (ΔΠΥ), κοινώς «μπλοκάκι». Το ΔΠΥ αποκρύπτει την εξαρτημένη εργασία (το ότι είμαστε ουσιαστικά υπάλληλοι στο ΕΚΕΤΑ), εμφανίζοντας μας σαν «συνεργάτες» και κατ’ επέκταση στερώντας μας μία σειρά δικαιωμάτων που είναι κατοχυρωμένα σε μια εξαρτημένη σύμβαση εργασίας.

Ειδικότερα, το «μπλοκάκι» δεν κατοχυρώνει:

·     Άδειες (ετήσιες, αναρρωτικές, εγκυμοσύνης/μητρότητας, γονικές, γάμου κλπ.). Οι ετήσιες άδειες, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, δίνονται υποχρεωτικά κυρίως τον Αύγουστο, την περίοδο ανάμεσα Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά και 2 μέρες το Πάσχα, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα αλλαγής των ημερών και της κατανομής τους. Η ενημέρωση γίνεται συνήθως «άτυπα»  λίγες βδομάδες ή και μέρες πριν, χωρίς δυνατότητα προγραμματισμού. Επιπλέον, όσον αφορά στο σύνολο των αδειών, ο/η κάθε εργαζόμενος/η δε λαμβάνει επίσημη ενημέρωση για τον ακριβή αριθμό ημερών που δικαιούται.   Η χορήγηση επιπλέον αδειών, είτε για δικούς μας λόγους είτε αναρρωτικών, γονεϊκών κτλ, επαφίεται στην «καλή προαίρεση» του/της εκάστοτε υπεύθυνου/ης και στη σχέση του με τον/την εργαζόμενο.

·    Δικαίωμα στην απεργία. Το ότι εμφανιζόμαστε ως «συνεργάτες» και όχι ως εργαζόμενοι/ες που έχουν εξαρτημένη σχέση εργασίας, πολλές φορές δίνει το δικαίωμα στον/στην εκάστοτε υπεύθυνο/η να μην αναγνωρίζει το δικαίωμά μας για συμμετοχή σε απεργία, οδηγώντας είτε να φαίνεται ότι μας κάνουν «χάρη», είτε να δεχόμαστε αρνητικές συμπεριφορές ή και απειλές για την επιλογή μας να απεργήσουμε.

·    Επίδομα ανεργίας ή αποζημίωση απόλυσης. Ένας εργαζόμενος μπορεί να δουλεύει αρκετά χρόνια στο ΕΚΕΤΑ με ΔΠΥ κι όταν απολυθεί να μην έχει κανένα δικαίωμα σε ταμείο ανεργίας ή αποζημίωση.

·    Επιδόματα εορτών (δώρο Χριστουγέννων, Πάσχα) και επίδομα αδείας. Δεν κατοχυρώνεται ο 13ος και ο 14ος μισθός. Η επιστροφή φόρου από την παρακράτηση δεν ισοδυναμεί με το ποσό που θα λάμβανε κάποιος/α εργαζόμενος/η από τα αντίστοιχα επιδόματα.

·  Υπερωρίες. Σε περιόδους φόρτου εργασίας (για παράδοση κάποιου παραδοτέου, πρότασης ή επιστημονικής εργασίας), ο/η εργαζόμενος/η δεν πληρώνεται έξτρα για τις ώρες που δουλεύει πέρα από το ωράριό του. Δεν είναι σπάνιο ο εκάστοτε υπεύθυνος να μας ζητάει τέτοιου είδους “υπερωρίες”.

·    Μισθολογικές αυξήσεις. Οι ατομικές συμβάσεις (έργου) που υπογράφουμε, δίνουν τη δυνατότητα στη Διοίκηση να διαπραγματεύεται τους όρους εργασίας χωρίς όριο προς τα κάτω, διαμορφώνοντας όλο και χειρότερες μισθολογικές συνθήκες για τους νέους εργαζόμενους του ΕΚΕΤΑ. Επιπλέον, οι μισθολογικές αυξήσεις είναι ζήτημα που επαφίεται στην καλή σχέση με τον εκάστοτε υπεύθυνο, αντί να σχετίζονται με την προϋπηρεσία και τον όγκο δουλειάς. Ταυτόχρονα τα τελευταία χρόνια το κόστος ζωής (νοίκι, βενζίνη, σούπερ μάρκετ) έχει ανέβει κατακόρυφα ενώ οι μισθοί στο ΕΚΕΤΑ έχουν μείνει στα ίδια επίπεδα (1060 καθαρά ο συνηθισμένος πρώτος μισθός, κάποιες φορές λιγότερα), με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να καλύψουμε τα κόστη μιας αξιοπρεπούς διαβίωσης.

Σε συνδυασμό με ότι απορρέει από το ΔΠΥ, οι συμβάσεις που υπογράφουμε είναι συνήθως 6μηνης διάρκειας με αποτέλεσμα να διαμορφώνεται ένα καθεστώς ανασφάλειας για τη συνέχιση της δουλειάς μας, η οποία για άλλη μια φορά εξαρτάται από τη σχέση μας με τον/την υπεύθυνο/η, από τη διαθεσιμότητα των ερευνητικών προγραμμάτων ή και από το αν έχουμε «διάθεση» να μάθουμε εκ νέου κάτι καινούριο.

Επιπλέον, πενιχρές είναι συχνά οι παροχές εξοπλισμού, που είναι απαραίτητος για τη διεκπεραίωση της δουλειάς μας. Συγκεκριμένα, ανά περιπτώσεις και σε κάποια ινστιτούτα, αγοράζουμε με προσωπικά έξοδα τα ακουστικά/μικρόφωνο/κάμερα που είναι βασικά προαπαιτούμενα για τις τηλεδιασκέψεις, εξωτερικούς σκληρούς δίσκους για backup του Η/Υ μας, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις σε συναδέλφους μας δεν παρέχεται καθόλου υπολογιστής, αναγκάζοντάς τους/τες να εργάζονται από το προσωπικό τους laptop. Αρκετοί συνάδελφοι μοιράζονται το ίδιο γραφείο εναλλάξ, ενώ οι καρέκλες στα γραφεία είναι χαμηλής ποιότητας με αποτέλεσμα οι περισσότεροι/ες να αντιμετωπίζουμε ενοχλήσεις στη μέση.

Τέλος, δεν είναι λίγες οι φορές, που ως εργαζόμενοι/ες έχουμε έρθει αντιμέτωποι/ες με αυθαιρεσίες και εκφοβιστικές, ή και σεξιστικές συμπεριφορές από μέρους των υπευθύνων . Επιπλέον, σύνηθες φαινόμενο αποτελεί η έλλειψη συνεννόησης μεταξύ διαφόρων προϊσταμένων όταν κάποιος εργάζεται σε πολλά προγράμματα, με αποτέλεσμα την εντατικοποίηση της εργασίας χωρίς να μπορούμε να βρούμε το δίκιο μας.

Απολύσεις: Αν και μέχρι πρότινος δε συνηθίζονταν, χωρίς να σημαίνει ότι δεν υπήρχαν καθόλου, πέρυσι οι συμβάσεις ορισμένων συναδέλφων δεν ανανεώθηκαν, όλως τυχαίως συναδέλφων και συναδελφισσών με συνδικαλιστική δράση ή που «τόλμησαν» να έρθουν σε αντιπαράθεση με τον προϊστάμενό τους. Κάτι τέτοιο συνιστά πρακτικά απόλυση, συγκαλυμμένη από το καθεστώς των ΔΠΥ. Φέτος μάθαμε για περισσότερα τέτοια περιστατικά. Το ΔΠΥ κάνει τη διαδικασία απόλυσης να μην έχει κανένα κόστος για τον εκάστοτε υπεύθυνο, καθώς δεν υποχρεούται να καταβάλει αποζημίωση, ούτε να δικαιολογήσει την επιλογή του. Απλώς δεν ανανεώνεται η σύμβαση έργου. Χωρίς καμία θεσμική προστασία, το μόνο ανάχωμα απέναντι σε νέες απολύσεις είναι η συλλογική οργάνωση και αντίδραση όσων δουλεύουμε στο ίδρυμα.

 Το χειμώνα του 2024, έγιναν κινητοποιήσεις στο ΕΚΕΤΑ για πρώτη φορά ενάντια στις απολύσεις των συναδέλφων μας. Αν και δεν καταφέραμε την ανάκληση των απολύσεων, υπήρξε αρκετή συμμετοχή από κόσμο του ΕΚΕΤΑ και δείξαμε ότι μπορούν να δοθούν συλλογικές απαντήσεις.

Απέναντι στις ελαστικές σχέσεις εργασίας και στην αβεβαιότητα του ΔΠΥ και των σύντομων συμβάσεων, πρέπει να απαντήσουμε συλλογικά ως εργαζόμενοι κόντρα στον ατομικό δρόμο. Να συζητήσουμε και να οργανωθούμε με τους/τις συναδέλφους μας στον χώρο δουλειάς μας και να διεκδικήσουμε μόνιμη και σταθερή δουλειά με εργασιακά δικαιώματα.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΩΝ ΟΡΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΑΣ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

·  Καμία καταπάτηση του ωραρίου (5ήμερο, 8ωρο), όχι στις απλήρωτες υπερωρίες. Όχι δουλειά το Σαββατοκύριακο.

·   Πλήρεις άδειες καθώς και εξασφάλιση ταμείου ανεργίας κι αποζημίωσης για όλους/ες τους/τις εργαζόμενους/ες, ανεξάρτητα από τη σύμβαση απασχόλησης τους.

·   Συμβάσεις αορίστου χρόνου χωρίς μειώσεις στους μισθούς-Κατάργηση του ΔΠΥ

·  Να μην ξαναγίνει απόλυση συναδέλφου

·  Αυξήσεις στους μισθούς, που να καλύπτουν τις αυξήσεις στα είδη πρώτης ανάγκης.

·  Πλήρεις άδειες καθώς και εξασφάλιση ταμείου ανεργίας κι αποζημίωσης για όλους/ες τους/τις εργαζόμενους/ες, ανεξάρτητα από τη σύμβαση απασχόλησης τους.