Για την κινητοποίηση έξω από το ΕΚΕΤΑ την Τετάρτη 31/1
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι. Πιστεύουμε πως είδατε ή ακούσατε για την κινητοποίηση που πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη Τετάρτη έξω από το ΕΚΕΤΑ. Η συγκεκριμένη κίνηση έγινε από τα τρία κλαδικά σωματεία στα οποία έχουμε αναφορά όσες και όσοι δουλεύουμε στο ΕΚΕΤΑ - συγκεκριμένα το ΣΕΤΗΠ (στην πληροφορική και τις τηλεπικοινωνίες), το ΣΜΤ (μισθωτών τεχνικών-μηχανικών) και το ΣΕΡΕΤΕ (εργαζομένων στην έρευνα και την τριτοβάθμια εκπαίδευση), ενώ στηρίχθηκε από και φοιτητικούς συλλόγους και αλληλέγγυους-ες. Η κινητοποίηση ήταν μια πρώτη απάντηση στα περιστατικά των απολύσεων συναδέλφων που έχουν γίνει στο ΙΠΤΗΛ τους τελευταίους μήνες. Είναι σημαντικό να αναφέρουμε, ότι το μόνο πράγμα που έκανε η διοίκηση του ΙΠΤΗΛ/ΕΚΕΤΑ είναι να φωνάξει την αστυνομία, για να τρομάξει τις δίκαιες κινητοποιήσεις των εργαζομένων, ακολουθώντας πιστά το νομικό πλαίσιο που έχει φέρει η κυβέρνηση (Νόμοι Χατζηδάκη, Γεωργιάδη). Αλλά δεν το πέτυχε. Η κινητοποίηση ήταν μαζική. Ταυτόχρονα ο σύλλογος εργαζομένων ΕΚΕΤΑ παραμένει ακόμη σε σιγή ιχθύος για τις απολύσεις.
Ως Πρωτοβουλία Εργαζομένων ΕΚΕΤΑ το προηγούμενο διάστημα αναδείξαμε τα περιστατικά των απολύσεων μέσω των παρεμβάσεων και των ανακοινώσεων μας, με βάση τις οποίες καταθέσαμε και ψηφίσματα που στηρίχθηκαν από τις ΓΣ του ΣΕΡΕΤΕ και του ΣΜΤ-Μ, αλλά και από φοιτητικούς συλλόγους, με σκοπό την κοινή κινητοποίηση. Σε αυτά τα πλαίσια θεωρούμε σημαντικό να συμμετάσχουμε μαζικά ως εργαζόμενες/οι του ΕΚΕΤΑ στην σύσκεψη που οργανώνεται από τα τρία σωματεία (ΣΕΤΗΠ, ΣΜΤ, ΣΕΡΕΤΕ) με θέμα την υπάρχουσα κατάσταση των απολύσεων και τις εργασιακές συνθήκες που επικρατούν στο ΕΚΕΤΑ αλλά και την οργάνωση νέων κινητοποιήσεων, την Δευτέρα 11/02 στις 19:00, στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης.
Για τις πρόσφατες απολύσεις
Οι απολύσεις αυτές των συναδέλφων-ισσών ήρθαν από το πουθενά, λίγο πριν την λήξη των συμβάσεών τους, χωρίς να έχει υπάρξει κάποιο πρόβλημα όσον αφορά τη δουλειά τους κατά τη διάρκεια της «συνεργασίας» τους με το κέντρο - κάτι το οποίο επισημάνθηκε και στους/ις ίδιους/ες κατά την ανακοίνωση της απόλυσής. Η μόνη αιτιολόγηση που δίνεται σε κάθε περίπτωση είναι πως δεν υπάρχουν έργα να απασχοληθούν, σε μια περίοδο που το κέντρο ανακοινώνει καθημερινά νέα έργα, ενώ ένας αριθμός ήδη υπαρχόντων έργων τρέχει – μεταξύ αυτών και έργα στα οποία οι συνάδελφοι/ισσες απασχολούνταν ήδη.
Μας προκαλεί λοιπόν απορία τι προκάλεσε των τερματισμό συμβάσεών τους. Ιδίως δεδομένου ότι γνωρίζουμε ότι α) ο ένας συνάδελφος αρνήθηκε να απασχοληθεί σε πρότζεκτ σχετιζόμενο με το στρατό, ενώ έχει συμμετάσχει σε μοίρασμα συνδικαλιστικού υλικού εντός του χώρου εργασίας μας, δράση για την οποία έγινε αντιληπτός. β) μια άλλη συναδέλφισσα βρισκόταν σε συχνές αντιπαραθέσεις με τους υπεύθυνους της στα πλαίσια της εργασιακής συνεργασίας τους, καθώς επίσης είχε συμμετάσχει σε απεργιες, γεγονός που σε πολλές περιπτώσεις οδηγεί σε στοχοποίηση από την εργοδοσία. γ) τελευταίο περιστατικό είναι η απόλυση συναδέλφισσας με συνδικαλιστική δράση και μέλος του ΔΣ του ΣΕΤΗΠ. Πέραν των περιστατικών αυτών έχουμε πληροφορηθεί και για περισσότερες απολύσεις μέσα στο τελευταίο δίμηνο, στο ΙΠΤΗΛ στη Θεσσαλονικη αλλά και στο ΕΚΕΤΑ στην Αθήνα.
Για το γενικό καθεστώς εργασίας μας που επιτρέπει τέτοιου είδους απολύσεις
Γνωρίζουμε το πραγματικό καθεστώς εργασίας εντός του κέντρου: κυλιόμενες ολιγόμηνες συμβάσεις που υποκαθιστούν κανονικές προσλήψεις. Ένα καθεστώς που ισχύει για χρόνια για πολλούς/ες από εμάς, που μετακινούμαστε μεταξύ έργων, αλλάζουμε αντικείμενα απασχόλησης, ακόμα και επιστημονικό πεδίο ανάλογα τις ανάγκες που υπάρχουν, χωρίς ποτέ να φαινόμαστε ως αυτό που πραγματικά είμαστε, δηλαδή υπάλληλοι του κέντρου. Μια κατάσταση δηλαδή διαρκούς ανασφάλειας και απόλυτης εξάρτησης από τις διαθέσεις του εκάστοτε αφεντικού. Αυτά απορρέουν από τις ελαστικές σχέσεις εργασίας μας με το κέντρο, που στην πλειοψηφία μας απασχολούμαστε με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών (ΔΠΥ), τις ολιγόμηνες συμβάσεις μας, την έλλειψη βασικών εργασιακών δικαιωμάτων, την έλλειψη Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Αυτές οι συνθήκες είναι που μας καθιστούν όλους και όλες μας αναλώσιμους για την εργοδοσία και δίνουν επιπλέον χώρο στην εκμετάλλευσή μας, στην εντατικοποίηση της εργασίας μας και σε περιστατικά εργοδοτικής αυθαιρεσίας και τρομοκρατίας.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες καλύπτουμε τις πάγιες ανάγκες του ΕΚΕΤΑ. Πάνω στον κόπο τον δικό μας το κέντρο προσελκύει χρηματοδοτήσεις εκατομμυρίων, ενώ ανά πάσα στιγμή, με οποιαδήποτε τυχόν αφορμή - παραδείγματος χάριν για την αγωνιστική στάση συναδέλφων/ισσών, την οποιαδήποτε διαμαρτυρία για τις συνθήκες εργασίας και την εντατικοποίησή της μέσω αυταρχικών μεθόδων κλπ-, καθώς όλα υπόκεινται στην «καλή προαίρεση» των προϊσταμένων, μπορούν να μας διώξουν. Φυσικά αυτό μπορεί να γίνει ακόμα και χωρίς καμία πρόφαση, τηρώντας και τα «προσχήματα», όταν απλώς τελειώσουν οι συμβάσεις μας. Ταυτόχρονα, όσα χρόνια και αν βρισκόμαστε στο κέντρο, αφού μας διώξουν δεν δικαιούμαστε ούτε ταμείο ανεργίας, ούτε καν κάποια αποζημίωση.
Οι απολύσεις αυτές δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό, ούτε αφορούν μόνο το ΕΚΕΤΑ. Απολύσεις έγιναν πρόσφατα και στην εταιρεία TaskUs με την ίδια δικαιολογία: "δεν υπάρχουν projects", στoχεύοντας εργαζόμενους που είχαν συμμετάσχει σε διεκδικήσεις για καλύτερες συνθήκες εργασίας, για αυξήσεις στους μισθούς, και σε απεργιακές κινητοποιήσεις.
Να μην επιτρέψουμε τέτοια περιστατικά να επαναληφθούν
Οι εργαζόμενοι/ες πρέπει να οργανωθούμε και να συζητάμε στους χώρους δουλειάς, ώστε να έχουμε τη δύναμη να αποτρέπουμε και να αντιπαλεύουμε τέτοια περιστατικά, κόντρα στον ατομικό δρόμο, κόντρα στις διαθέσεις των αφεντικών που μας αντιμετωπίζουν ως αναλώσιμες-ους. Ιδιαίτερα σε μια περίοδο έντονης φτωχοποίησης λόγω της όλο και αυξανόμενης ακρίβειας, που οι ζωές μας υποβαθμίζονται, με τα μέσα πάλης μας να χτυπιούνται και τα δικαιώματα και οι κατακτήσεις που κερδήθηκαν με αγώνες να χάνονται.
Ο αγώνας μας ενάντια τόσο στις πρόσφατες απολύσεις, όσο και στη γενική εργασιακή συνθήκη που αντιμετωπίζουμε, που μας θέλει να κυνηγάμε διαρκως να αποδείξουμε στους υπευθύνους μας ότι “δικαιούμαστε” ανανέωση των συμβάσεων μας ή δυό μέρες άδεια παραπάνω πρέπει να συνεχιστεί. Στο δρόμο που άνοιξε η πρώτη -μετά από χρόνια- κινητοποίηση στο ΕΚΕΤΑ να συνεχίσουμε. Γιατί πέραν της αυτονόητης αλληλεγγύης προς τους/τις απολυμένες, ο αγώνας αυτός αφορά εξίσου κι εμάς που συνεχίζουμε να εργαζόμαστε στο ΕΚΕΤΑ. Γιατί όσο τέτοιες κινήσεις της εργοδοσίας θα μένουν αναπάντητες ή/και θα επαναλαμβάνονται εμείς θα νιώθουμε περισσότερο αναλώσιμοι-ες και απομονωμένοι-ες, θα ανεχόμαστε μικρότερους μισθούς και πιο εντατικά ωράρια, ή/και τραμπούκικες συμπεριφορές, για να κρατήσουμε τη δουλειά μας.
Επόμενο ραντεβού θα είναι σύσκεψη των τριών κλαδικών σωματείων με σκοπό την περαιτέρω οργάνωση του αγώνα αυτού (Δευτέρα 11/02 στις 19:00, Εργατικό κέντρο Θεσσαλονίκης)
Αυτή η συνθήκη δεν μπορεί να συνεχιστεί! Οι απολύσεις συναδέλφων/ισσών μας αποτελούν πρόκληση!
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
- Καμία απόλυση συναδέλφου/ισσας!
- Ανανέωση σύμβασης / απορρόφηση εργαζομένων σε υπάρχοντα έργα με ίδιους όρους εργασίας
- Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους και για όλες.
- Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας που να καλύπτει όλους/ες τους/τις εργαζόμενους/ες του κέντρου ανεξάρτητα από το είδος της σύμβασής τους.
- Να καταργηθούν όλες οι μορφές ελαστικής εργασίας.
- Αυξήσεις μισθών στο ύψος των αναγκών μας!
- Όλοι/όλες στη σύσκεψη των κλαδικών σωματείων για διοργάνωση νέας κινητοποίησης (Δευτέρα 11/02 στις 19:00, Εργατικό κέντρο Θεσσαλονίκης) και συνέχιση του αγώνα
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου