Εν έτει 2024, οι γυναικοκτονίες, οι βιασμοί, η ενδοοικογενειακή βία, οι παρενοχλήσεις και οι έντονες διακρίσεις στην πρόσβαση και τη θέση στην εργασία και την παιδεία, εξακολουθούν να αποτελούν σκληρή πραγματικότητα. Για όλα τα παραπάνω την 8η Μάρτη δεν γιορτάζουμε, αλλά αγωνιζόμαστε για ισότητα, χειραφέτηση και ελευθερία ενάντια στους διαχωρισμούς και τις πολιτικές που μας καταπιέζουν διπλά, τόσο ταξικά όσο και λόγω φύλου.
Οι σεξιστικές διακρίσεις και οι ανάλογες συμπεριφορές που δεχόμαστε οι εργαζόμενες από εργοδότες και προϊσταμένους μας, όπως και η ακόμα πιο έντονη εργασιακή εκμετάλλευση, δυστυχώς αποτελούν καθημερινότητα. Από τις ερωτήσεις για το αν σκοπεύουμε να μείνουμε έγκυες στις συνεντεύξεις έως τις απαξιωτικές και παραβιαστικές συμπεριφορές που μας επιβάλλονται. Μέσα σε όλα αυτά, ο αντεργατικός νόμος Χατζηδάκη, παρά την προσχηματική του ευαισθησία σε σχέση με τα έμφυλα ζητήματα, αποτελεί στην πραγματικότητα ξεκάθαρη επίθεση τόσο στα εργασιακά δικαιώματα όσο και στον συνδικαλισμό στους εργασιακούς χώρους. Το νομοσχέδιο πλήττει διπλά τις εργαζόμενες γυναίκες και τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, που ήδη εργάζονται με χαμηλότερους μισθούς και δυσμενέστερες εργασιακές συνθήκες. Επιπλέον αφήνει απροστάτευτες τις καταγγέλλουσες κακοποιητικών συμπεριφορών στο εργασιακό περιβάλλον, καθώς προβλέπει ότι οι ίδιοι οι εργοδότες θα αναλάβουν να διαχειριστούν τις καταγγελίες.
Όσον αφορά το ΕΚΕΤΑ…
Για τις εργαζόμενες με μπλοκάκι - που αποτελούμε και την πλειοψηφία των εργαζομένων του κέντρου-, η ανυπαρξία συγκροτημένων εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων μας καθιστά ‘έρμαια’ των εκάστοτε εργοδοτικών διαθέσεων. Στο χώρο μας, οι εργαζόμενες αν και μας βαφτίζουν ‘συνεργάτες’ του κέντρου στην πραγματικότητα διατηρούμε σχέση εξαρτημένης εργασίας με κυλιόμενες ολιγόμηνες συμβάσεις που υποκαθιστούν κανονικές προσλήψεις. Η ελαστικότητα αυτού του καθεστώτος δεν παρέχει καμία προστασία ενάντια στις απολύσεις και καμία πρόβλεψη για άδειες μητρότητας, άδειες «ειδικού σκοπού», γονική άδεια και άλλες προστατευτικές διατάξεις του εργατικού δικαίου. Ταυτόχρονα, είναι εμφανείς οι διακρίσεις στο μισθό αλλά και στη συνολικότερη αντιμετώπιση μας από την εργοδοσία.
Οι συνθήκες αυτές εντείνουν τις ανισότητες που βιώνουμε οι εργαζόμενες και καθιστούν ακόμα δυσκολότερο τον απεγκλωβισμό από επισφαλείς σχέσεις εργασίας. Η απάντηση πρέπει να δοθεί συλλογικά!
Η 8η Μάρτη να αποτελέσει αγωνιστικό σταθμό για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων των εργαζόμενων γυναικών και ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων απέναντι στην ταξική εκμετάλλευση και την καταπίεση. Όλες και όλοι στην πορεία της 8ης Μάρτη!
- Ίση αμοιβή για ίση εργασία! Ίσα δικαιώματα για όλες/ους!
- Καμία απόλυση εγκύου! Καμία απόλυση συναδέλφου/ισσας συνολικά!
- Κατοχύρωση όλων των δικαιωμάτων σχετικά με τη μητρότητα και τις γονικές παροχές
- Καμία ανοχή στην κουλτούρα βιασμού, στις παρενοχλήσεις, στις διακρίσεις λόγω φύλου και σεξουαλικότητας στους χώρους δουλειάς.
- Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους και για όλες.
- Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας που να καλύπτει
όλους/ες τους/τις εργαζόμενους/ες του κέντρου ανεξάρτητα από το είδος
της σύμβασής τους.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου