Μια νέα εργασιακή σεζόν στον παράδεισο του ΕΚΕΤΑ ξεκινάει

Επιστροφή στα θρανία για τους μαθητές… επιστροφή στις «πιασμένες μέσες» για εμάς από τις φοβερές καρέκλες του ΕΚΕΤΑ. Τα deadlines, τα deliverables, τα meetings γρήγορα έσβησαν τη δροσιά του καλοκαιριού αλλά αυτά θα έχουμε χρόνο να τα πούμε. Την περσινή χρονιά γίναν σημαντικά και πρωτοφανή πραγματάκια στο ΕΚΕΤΑ και από τη μεριά μας θεωρούμε πως χρωστάμε…

 

Μια αναγκαία ανασκόπηση της χρονιάς που μας πέρασε

 

Episode 1: Η ησυχία στον «εργασιακό παράδεισο» ονόματι ΕΚΕΤΑ, ο οποίος μας παρουσιάστηκε στις προηγούμενες σεζόν, κλονίστηκε από μια σειρά απολύσεις εργαζομένων. Απολύσεις συναδέλφων/συναδελφισσών που εργάζονταν με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών (μπλοκάκι), όπως και οι περισσότεροι/ες από εμάς. Απολύσεις με αφορμή ότι δεν υπάρχουν νέα έργα, παρότι το Kέντρο αύξησε, για άλλη μια χρονιά, τα έσοδα του κατά 18.3% (συνολικά 65,8εκ) προσελκύοντας νέα συμβόλαια και ενώ οι συνάδελφοι κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του κέντρο, με τεκμηριωμένη συνεισφορά σε διάφορα πρότζεκτ και κυλιόμενες ανανεώσεις των συμβάσεών τους (για πάνω από 1 έως και 4 χρόνια). Επιπλέον, προέκυψε ότι συνάδελφοι είχαν συνδικαλιστική δράση ή/και είχαν έρθει σε διαφωνία με τον εκάστοτε προϊστάμενο τους για ζητήματα όπως η διεκδίκηση αδειών, η συμμετοχή σε απεργία, κ.α.

 

Episode 2: Τα γεγονότα αυτά μαθεύτηκαν γρήγορα στους κόλπους των εργαζομένων και προκάλεσαν ανάλογες αντιδράσεις. Οι απολυμένοι συνάδελφοι απευθύνθηκαν στα τρία σωματεία που σχετίζονται με τον κλάδο, ΣΕΤΗΠ, ΣΕΡΕΤΕ, ΣΜΤΜ, και οργανώθηκαν παραστάσεις διαμαρτυρίας έξω από τα κεντρικά του ΕΚΕΤΑ. Εργαζόμενοι/ες του ΕΚΕΤΑ μαζί με τους απολυμένους συναδέλφους/ισσες και αλληλέγγυους/ες ζήτησαν την ακύρωση των απολύσεων και έθεσαν μια σειρά από αιτήματα, όπως η μόνιμη και σταθερή δουλειά, υπογραφή επιχειρησιακής συλλογικής σύμβασης, αυξήσεις στους μισθούς κ.α. Η Πρωτοβουλία εργαζομένων ΕΚΕΤΑ είχε σταθερή παρουσία σε αυτή τη διαδικασία και προσέφερε τα μέγιστα για την οργάνωση των παραπάνω δράσεων.

 

Episode 3: Η στάση της εργοδοσίας/διεύθυνσης του ΕΚΕΤΑ απέναντι σε αυτές τις κινητοποιήσεις και στις διεκδικήσεις των εργαζομένων του κέντρου ήταν απολύτως εχθρική. Αφενός αρνήθηκε οποιαδήποτε συνάντηση/συζήτηση με τους απολυμένους συναδέλφους ή τους εκπροσώπους των κλαδικών σωματείων λέγοντας ότι αναγνωρίζει ως συνομιλητή μόνο τη διοίκηση του ΣΕΕΚΕΤΑ. Αφετέρου παρέδωσε τους χώρους του ΕΚΕΤΑ στην αστυνομία. Έτσι τις ημέρες των κινητοποιήσεων οι εργαζόμενοι που διαμαρτύρονταν βρήκαν απέναντί τους τα ΜΑΤ, να τους εμποδίζουν να μπουν στο χώρο εργασίας τους, σε μια προσπάθεια εκφοβισμού και απονομιμοποίησης των δράσεων.

 

Episode 4: Αντίστοιχα, πλήρως ανεπαρκής ήταν και η στάση της πλειοψηφίας του ΔΣ του ΣΕΕΚΕΤΑ, η οποία όσο γινόντουσαν όλα αυτά περνούσε μια φάση αφασίας, χωρίς να ακούει και να βλέπει τίποτα. Η πλειοψηφία του ΔΣ του ΣΕΕΚΕΤΑ ουδέποτε αναγνώρισε τις απολύσεις, λέγοντας ότι δε γνωρίζει τα περιστατικά, και έδειξε πλήρη αδιαφορία στην υπεράσπιση των απολυμένων και στην υποστήριξη των εργαζομένων που διαμαρτύρονταν και διεκδικούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίες, έχοντας απέναντι τους την αστυνομία ως σεκιούριτι του ΕΚΕΤΑ. Αντιθέτως, χρειάστηκαν συνεχείς εγκλίσεις από τα κλαδικά σωματεία ώστε να καταδεχθεί η πρόεδρος του ΣΕΕΚΕΤΑ να καταθέσει έστω ένα ψήφισμα διαμαρτυρίας στο ΔΣ του ΕΚΕΤΑ.

 

Episode 5: Μετά από όλα αυτά η διοίκηση του ΕΚΕΤΑ αναγκάστηκε να τοποθετηθεί. Σε επιστολή-απάντηση στα αιτήματα των κλαδικών σωματείων δήλωσε ότι η απασχόληση “έκτακτου” προσωπικού μπορεί να γίνεται μόνο με συμβάσεις ορισμένου χρόνου ή έργου (μπλοκάκι) και απαγορεύεται δια νόμου η μετατροπή των συμβάσεων αυτών σε αορίστου χρόνου. Επιπλέον, η λήξη των συμβάσεων αυτών δε θεωρείται απόλυση κι άρα δεν προβλέπεται οποιαδήποτε σχετική ενέργεια (αποζημίωση κτλ). Τέλος έριξε το φταίξιμο στους εργαζομένους, λέγοντας ότι η διοίκηση του ΕΚΕΤΑ τους έχει καλέσει να υπογράψουν συμβάσεις ορισμένου χρόνου αλλά δεν υπήρξε ανταπόκριση (κλαίμε…)

 

Episode 6: Τα παραπάνω γεγονότα ανέδειξαν μια σειρά από ζητήματα. Καταρχάς έσπασαν το κλισέ ότι στο ΕΚΕΤΑ δε γίνονται απολύσεις. Αντιθέτως φάνηκε ότι μπορεί τα έργα και τα έσοδα να πολλαπλασιάζονται χρόνο με τον χρόνο αλλά τελικά αρκεί να υπάρξει μια διαφωνία με τον εκάστοτε ερευνητή προϊστάμενο για χάσει κάποιος/α τη δουλειά του με τη δικαιολογία “δεν έχουμε έργα”. Αναδείχθηκε η πραγματική φυσιογνωμία της διοίκησης του κέντρου που από τη μία αναμασά το “είμαστε όλοι μια οικογένεια” στους χριστουγεννιάτικους μπουφέδες κι από την άλλη έβαλε με την πρώτη ευκαιρία την αστυνομία απέναντι στους/στις εργαζόμενους/ες που διεκδικούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας. Από κοντά και η πλειοψηφία του ΔΣ του ΣΕΕΚΕΤΑ που εκδηλώθηκαν σαν φθηνοί κομπάρσοι της εργοδοσίας, αναπαράγοντας τα ίδια ακριβώς επιχειρήματα με αυτήν (“γίνετε ΙΔΟΧ για να έχετε δικαιώματα”, “δε ξέρουμε για κάποια απόλυση”, κτλ). Κυρίως όμως αναδείχθηκε όλο αυτό το θέατρο του παραλόγου που λέγεται εργαζόμενος/η με μπλοκάκι στο ΕΚΕΤΑ. Ένας παραλογισμός που λέει ότι δουλεύουμε για 3-5-10 χρόνια με συμβάσεις που ανανεώνονται ανά 6 μήνες αλλά ταυτόχρονα θεωρούμαστε “έκτακτο προσωπικό” και “εξωτερικοί συνεργάτες”. Ένας παραλογισμός που λέει ότι από τη μία είμαστε εξωτερικοί συνεργάτες αλλά ταυτόχρονα αιτούμαστε άδεια από τους προϊσταμένους μας και περιμένουμε μέχρι και την τελευταία μέρα να μάθουμε πότε θα “πάρουμε” την υποχρεωτική καλοκαιρινή άδεια. Ενώ αντίστοιχα όταν είναι να απεργήσουμε ακούμε ότι “δεν ορίζεται απεργία ακριβώς γιατί είμαστε ελεύθεροι επαγγελματίες”. Ένας παραλογισμός που λέει ότι μπορεί να εργαζόμαστε για το ερευνητικό έργο Α αλλά υπογράφουμε για χρόνια συμβάσεις στο ερευνητικά έργο Β για λόγους εσωτερικής οργάνωσης των εσόδων από τον εκάστοτε διευθυντή, και παράλληλα να ακούμε ότι η σύμβαση μας δεν ανανεώνεται γιατί το έργο τελειώνει. Ένας παραλογισμός που λέει ότι για τα αιτήματα μας να απευθυνθούμε στον ΣΕΕΚΕΤΑ αλλά η διοίκηση του ΣΕΕΚΕΤΑ να μην αναγνωρίζει την ύπαρξή μας. Οι σεναριογράφοι του Lost θα δυσκολεύονταν με όλα αυτά τα παράδοξα.

 

Upcoming: Ως Πρωτοβουλία αναδείξαμε από την πρώτη στιγμή όλα αυτά τα γεγονότα και συμμετείχαμε ενεργά στις επιμέρους δράσεις που έγιναν. Πέρα από το ότι οι συνάδελφοι μας έχασαν τη δουλειά τους, οι απολύσεις αυτές επηρεάζουν και εμάς που συνεχίζουμε να δουλεύουμε στο ΕΚΕΤΑ άμεσα. Αφήνουν ένα αρνητικό προηγούμενο για εμάς, εντείνουν το αίσθημα ανασφάλειας και εντατικοποιούν την εργασία μας, από τη στιγμή που υπάρχει ο μπαμπούλας της απόλυσης. Στη ζούγκλα του ΕΚΕΤΑ και της εργασίας στην έρευνα κανείς μας, είτε παλιός είτε νέος εργαζόμενος, δε θα πρέπει να νιώθει σιγουριά για τη θέση του. Τα δεδομένα μπορούν να αλλάξουν μέσα σε μια μέρα, ο παλιός μπορεί να αντικατασταθεί από έναν νεότερο με μικρότερο μισθό που γρήγορα θα είναι σε θέση να εκτελεί τα ίδια καθήκοντα, ο νέος εύκολα μπορεί να αντικατασταθεί από έναν άλλον πιο πειθήνιο νέο, και πάει λέγοντας. Ωστόσο ο αγώνας ενάντια σε αυτές τις απολύσεις άφησε και σημαντικές παρακαταθήκες για εμάς. Αρχικά έφερε στη δημόσια συζήτηση όλα αυτά τα προβλήματα που συζητάμε σε πηγαδάκια. Επίσης για πρώτη φορά οι εργαζόμενοι οργανωθήκαμε και κινητοποιηθήκαμε θέτοντας σημαντικά ζητήματα και διεκδικήσεις όπως η υπογραφή επιχειρησιακής σύμβασης, αυξήσεις, κ.α., ενώ έφερε σε κοινή δράση τα τρία κλαδικά σωματεία που σχετίζονται με το επάγγελμα μας. Μέσα από αυτές τις διαδικασίες αποτυπώθηκε πλέον ότι στον “εργασιακό παράδεισο” του ΕΚΕΤΑ, οι απολύσεις και η υποτίμηση των εργασιακών μας δικαιωμάτων όχι απλά δεν περνάνε απαρατήρητες αλλά θα βρίσκουν από εδώ και μπρος σοβαρές αντιστάσεις.

 

Η νέα σεζόν να μας βρει σε καλύτερες θέσεις. Να ενισχύσουμε το εγχείρημα της Πρωτοβουλίας, να συζητήσουμε συλλογικά όλα αυτά που μας προβληματίζουν και υποβαθμίζουν την εργασιακή μας καθημερινότητα. Να οργανωθούμε στη βάση, να κατοχυρώσουμε τα δικαιώματα μας και να διεκδικήσουμε καλύτερες συνθήκες εργασίας, μόνιμη και σταθερή δουλειά, αυξήσεις στους μισθούς.