Η πολεμική έρευνα στο ΕΚΕΤΑ

Με αφορμή τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και τον πόλεμο που ακόμα μαίνεται, σε όλη την Ευρώπη έχει αρχίσει να εξαπλώνεται ένας φιλοπόλεμος πυρετός. Τα κράτη της ΕΕ έχουν βάλει σαφές πλέον στόχο την πολεμική τους προετοιμασία, με το project ReArm Europe που προβλέπει τη δαπάνη 800 δισεκατομμυρίων ευρώ για τον εξοπλισμό τους σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Ταυτόχρονα, αρκετά ευρωπαϊκά κράτη επιχειρούν να ενισχύσουν το μιλιταριστικό κλίμα στον πληθυσμό, με οδηγίες επιβίωσης, σχέδια έκτακτης ανάγκης, συμβουλές για το πως να κάνεις το προσωπικό σου κιτ επιβίωσης και άλλα τέτοια, ενώ άλλα επιχειρούν την επαναφορά της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας. Σε παρόμοιο μήκος κύματος κινείται και η Ελλάδα, με τον νέο νόμο για τη θητεία, που προβλέπει αυστηροποίηση των προϋποθέσεων για Ι5, των ποινών για τους αντιρρησίες, κίνητρα για ένταξη στο στρατό στα 18 και όχι αργότερα, ενίσχυση των εφεδρειών και μεγαλύτερη έμφαση στη στρατιωτική και πολεμική προετοιμασία των φαντάρων.

Όλο αυτό το κλίμα δε θα μπορούσε να αφήσει απ’ έξω και τον τομέα της έρευνας και τεχνολογίας,  πάντα στενά συνδεδεμένο με τον στρατό και τον πόλεμο. Τα ευρωπαϊκά κονδύλια κατευθύνονται όλο και περισσότερο σε στρατιωτικά projects, με drones, ρομποτάκια και χρήση AI μεθόδων για αναγνώριση πεδίου και ανίχνευση στόχων. Έτσι, ερχόμαστε και στο ΕΚΕΤΑ. Η συνεργασία εργαστηρίων του ιδρύματος με το στρατό, και ο προσανατολισμός τους προς την πολεμική έρευνα είναι φαινόμενο όλο και πιο συχνό. Παρότι προς το παρόν λίγα είναι τα πολεμικά projects, η κατεύθυνση ευρωπαϊκών και εθνικών χρηματοδοτήσεων προς την κατεύθυνση του πολέμου έχει ανοίξει την όρεξη ορισμένων εργαστηρίων. Η πολεμική έρευνα στο ΕΚΕΤΑ λοιπόν, είτε με projects, είτε άτυπα, γίνεται ολοένα και σημαντικότερο κομμάτι των δραστηριοτήτων του.

Η εργασία για στρατιωτικούς σκοπούς δεν περνάει πάντα μέσα από επίσημα projects. Συχνά στο ΕΚΕΤΑ, μας ζητείται να δουλεύουμε σε δραστηριότητες άλλες από αυτές από τις οποίες επίσημα πληρωνόμαστε. Και υπάρχουν και τέτοιες περιπτώσεις με στρατιωτικά projects. Υπάρχουν λοιπόν συνάδελφοι που στέλνονται σε πεδία στρατιωτικών ασκήσεων στη ζούλα, δίχως κανένα συμβόλαιο και καμία θεσμική προστασία. Δουλεύοντας με μπλοκάκι, σε περίπτωση που συμβεί κάποιο ατύχημα πχ στο πεδίο, (πράγμα πιθανό σε μέρη με πολλά όπλα πάσης φύσεως, βαριά οχήματα κτλ) ποιος θα καλύψει τα έξοδα; Παίρνουν επίσης οι συνάδελφοι κάποιου τύπου αποζημίωση για την παρουσία τους σε τέτοιους χώρους; Επίσης τι θα γίνει αν αρνηθούν οι συνάδελφοι να δουλέψουν με τέτοιους όρους  παρότι σίγουρα δεν είναι είναι δουλειά τους να τρέχουν σε πεδία; Προφανώς τα ερωτήματα αυτά δεν απασχολούν τους υπεύθυνους των εργαστηρίων, που πατώντας στο φόβο της μη ανανέωσης σύμβασης ζητάνε τρέλες. Μέσα από την ενασχόληση τους με το στρατό την έχουν δει μάλλον ταξίαρχοι που αγνοώντας οποιαδήποτε θεσμική υποχρέωση μας αντιμετωπίζουν ως πόρους πους μπορούν να διαθέσουν όπου τους καπνίσει και όπου μυριστούν χρήμα.

Εμείς από τη μεριά μας, ως εργαζόμενοι εδώ δεν κρύβουμε ότι φρίττουμε με όλη αυτή την κατάσταση. Θεωρούμε ότι η πολεμική προετοιμασία και η προσπάθεια εξάπλωσης του μιλιταρισμού στις ευρωπαϊκές κοινωνίες δε γίνεται για να αποτρέψει αλλά για να φέρει πιο κοντά τον πόλεμο. Οι άνθρωποι που σκοτώνονται στους πολέμους, είτε στα μέτωπα είτε άμαχοι, συνήθως δεν έχουν κανένα υλικό συμφέρον από τα επίδικα του πολέμου. 

Φρίττουμε λοιπόν βλέποντας την επάνοδο του μιλιταρισμού στην Ευρώπη, και φοβόμαστε επίσης για του που μπορεί να οδηγήσει. Δε θέλουμε να δουλεύουμε σε projects που έχουν ως αντικείμενο το θάνατο, βαφτισμένο άμυνα. Ταυτόχρονα θεωρούμε ότι πέραν της πρακτικής χρησιμότητας των διάφορων πολεμικών τεχνολογιών που δουλεύονται στο ΕΚΕΤΑ (που ελπίζουμε να είναι εν τέλει  fail και άχρηστες), η αυξημένη ενασχόληση με στρατιωτικά αντικείμενα συμβάλει και ιδεολογικά, στην εμπέδωση του μιλιταρισμού στην κοινωνία, σε εμάς που δουλεύουμε σε τέτοια και τα λέμε στο διάλειμμα αλλά και γενικά, με δημοσιεύματα πχ για το νέο γαμάτο ελληνικό drone κτλ. φρίττουμε επίσης καθώς ο μιλιταρισμός φέρνει μαζί του τον ολοκληρωτισμό και τη χουντέικη αισθητική του. Στο όνομα της πολεμικής προετοιμασίας δε μπορούμε να απεργούμε, να διαδηλώνουμε, να απαιτούμε το οτιδήποτε. Πρέπει να δουλεύουμε και να ζούμε πειθαρχημένα και αδιαμαρτύρητα για να είναι η χώρα ανταγωνιστική και έτοιμη. Έτσι έρχονται νομοσχέδια με 13ωρη εργασία, τα νοσοκομεία παραμελούνται, απολύονται εκπαιδευτικοί, τρώνε ξύλο και συλλήψεις οι φοιτητές άμα κάνουν κατάληψη και η αστυνομία βαράει όποιους και όποτε θέλει. 

• Να αρνηθούμε να δουλέψουμε  σε στρατιωτικά-πολεμικά projects
• Να αρνηθούμε οποιαδήποτε παράπλευρη, μαύρη ουσιαστικά, εργασία έχει κίνδυνο ατυχήματος, ταξίδια και αγγαρίες δίχως αποζημιώσεις
• Να μπλοκάρουμε την πολεμική έρευνα-Καμία εμπλοκή της χώρας μας στις πολεμικές συγκρούσεις