Μην αγχώνεσαι. Απλώς δουλεύεις σε μια δουλειά που έχει περισσότερες ταχύτητες κι από το ακριβό mountain bike που ήθελες μικρός. Ή, για να το πούμε πιο απλά: καλωσήρθες στην εργασιακή πραγματικότητα του «μπλοκακίου», της ελεύθερης διαπραγμάτευσης και του «αν είσαι καλός, θα πας μπροστά - όλα είναι θέμα προσόντων και καλού CV». Αν λοιπόν έχεις καταλάβει ότι ο συνάδελφος στο δίπλα γραφείο, που κάνει πενθημεράκι ενώ εσύ δουλεύεις, μάλλον δεν το κέρδισε επειδή ήξερε καλύτερα να φτιάχνει CV (Κyranakis et al), μείνε να διαβάσεις δυο πράγματα. Αλλά κι αν πιστεύεις ότι γι’ αυτό το κέρδισε, πάλι διάβασέ τα. Η πραγματικότητα του ΕΚΕΤΑ είναι η σκληρή πραγματικότητα μιας εργασιακής κατάστασης χωρίς καμία ουσιαστική συλλογική διασφάλιση στοιχειωδών δικαιωμάτων, χωρίς ένα κοινό πάτωμα για όλους - πρόσεξε, μην τσιμπάς: δεν μιλάμε για ταβάνι, αλλά για πάτωμα. Μια πραγματικότητα που, συνειδητά ή ασυνείδητα, έχουμε όλοι αποδεχτεί. Και αυτή η πραγματικότητα λέει το εξής: με περίπου την ίδια «αξιοκρατία» μ...